Landgoed Oostbroek

Het is veel te mooi weer om binnen te zitten. Dus na het werk besluit ik een rondje te lopen door Oostbroek. Een mooi landgoed met oude loofbomen, moerassen en grazige weiden. Jammer van de snelweg die er langs loopt. Er is een continu gedreun van passerende auto’s en vrachtwagens. Nu valt het overigens wel mee, want iedereen wil naar huis. Dus dat betekent stapvoets rijden in de file.

Eekhoornnesten zoeken doe je in de winter (copyright Dennis Wansink)

Eekhoornnesten zoeken doe je in de winter als de bomen geen bladeren hebben (foto: Dennis Wansink).

Als ik voorbij het landhuis ben verdwijnen de auto’s achter de bomen uit het beeld. De mezen en boomklevers roepen vrolijk en in de verte jagen twee bonte spechten achter elkaar aan. Iedereen heeft het voorjaar in z’n bol.

De bomen hebben nog geen blad, waardoor ik ver en vooral ook hoog kan kijken. De bomen zijn hier echt heel hoog. Ik ben op zoek naar eekhoornnesten. Volgens mijn collega’s zitten er eekhoorns op het landgoed, maar ik heb ze nog niet gezien. De nesten van eekhoorns zijn makkelijker te vinden en leveren voor mij ook een bewijs dat hier eekhoorns zitten.

Ik hoef niet ver te lopen, want direct aan de bosrand zie ik hoog in een beuk een kluwen takken. Van verre is al te zien dat het geen eksternest is. Het nest bevindt zich in de vork waar de stam in tweeën splitst en bestaat uit takken waar de bladeren nog aan zitten. Nesten van eksters zitten meestal in de top van de boom en bestaan uit twijgen en takken zonder bladeren. Bovendien zijn dat vaak enorme bouwsels, waar dit nest bij in het niet valt.

Verderop langs het pad zie ik weer een nest, maar de eigenaar hiervan kan ik niet achterhalen. Het is net zo groot als het vorige, maar nu met takken zonder bladeren. Het zit ook bijna bovenin de boom op een zijtak. Het kan van een eekhoorn zijn, maar het kan ook een nest van een roofvogel zijn of het restant van een eksternest. Onder de boom vind ik geen aanwijzingen voor eekhoorns, zoals etensresten. Ik vind wel wat anders: een tapijt van botjes en schedels. Hier heeft een uil blijkbaar zijn rustplaats gehad. Het moet wel lang geleden zijn geweest, waarschijnlijk zelfs voor de winter, want er liggen maar enkele gave braakballen. De meeste braakballen zijn uiteengevallen, alleen de botjes liggen er nog. Op m’n knieën verzamel ik de kaakjes en schedels. Aan de hand daarvan kan ik achterhalen welke muizen de uil gegeten heeft. Met de andere botjes kan ik niet zo veel. Op het eerste gezicht zijn het vooral (rosse) woelmuizen en bosmuizen, maar er zit één grote schedel tussen, enkele spitsmuis en één lijkt zelfs van een vleermuis. Ik neem alles mee naar huis om het beter te bekijken.

Wordt vervolgd ………

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *